Δήμος για τους δημότες ή δήμος για τους ιδιώτες;

Πως θα ήταν αλήθεια ένα δήμος που θα παραχωρούσε τη διαχείριση απορριμμάτων σε ιδιώτες; Ακούγεται καλό; Πως θα σας φαινόταν όμως αν παράλληλα αυξάνοταν τα τέλη καθαριότητας για να καλυφθεί το περιθώριο κέρδους της εταιρείας; Πως θα σας φαινόταν αν πλήρωνε ο δήμος υπέρογκα ποσά γιατί δεν παρήγαγε αρκετά απορρίμματα; Αυτά δυστυχώς δεν είναι φανταστικές ερωτήσεις αλλά έχουν γίνει πραγματικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου και όχι μόνο όσον αφορά τα απορρίμματα, ενώ κομμάτι αυτής της λογικής εφαρμόζεται ήδη και στη χώρα μας με τις υπεργολαβίες και τις ΣΔΙΤ.

Είναι συνήθης επιθυμία των μεγάλων εταιριών, υποδομές που έχουν δημιουργηθεί από το δημόσιο να μεταφερθούν στα χέρια ιδιωτών, ώστε να περάσουν στη σφαίρα της εκμετάλλευσης και της κερδοφορίας. Με τον λογαριασμό βέβαια να πηγαίνει σε όλους μας. Το ρεύμα, το νερό, οι μεταφορές, τα απορρίμματα είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα. Όμως επειδή τα αποτελέσματα είναι κατά κανόνα πραγματικά καταστροφικά η παγκόσμια τάση είναι γρήγορα οι υποδομές αυτές να ξαναγίνονται δημόσιες.
Μπορεί βέβαια από την άλλη να πει κάποιος ότι η πλήρη ιδιωτικοποίηση της συγκομιδής δεν είναι κάτι που θα πραγματοποιηθεί άμεσα στον Δήμο μας. Πράγματι μπορεί να μην ολοκληρωθεί αύριο το πρωί αλλά είμαστε σίγουροι ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι κάτι που θέλει να προχωρήσει η κυβέρνηση με γοργούς ρυθμούς και μάλιστα αποτελούσε και κομμάτι της προεκλογική της καμπάνια! Επίσης συνήθως για να μην υπάρχουν αντιδράσεις προχωρούν κομμάτι κομμάτι. Σήμερα έχει δοθεί σε ιδιώτη η συγκομιδή μεγάλων κλάδων από το δήμο μας. Αύριο μπορεί να είναι τα σύμμεικτα κοκ. Και ο μόνος τρόπος να μην πραγματοποιηθεί αυτή η πολιτική είναι αν εμείς ενημερωθούμε και συλλογικά αντισταθούμε!
Στο πλαίσιο λοιπόν της προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων, η κυβέρνηση πριν από έναν μήνα προχώρησε στην ψήφιση ενός πολυνομοσχεδίου μέσα στο οποίο το άρθρο 179 με απλά λόγια δίνει την τη δυνατότητα στα Δημοτικά Συμβούλια να υπογράφουν πολύ εύκολα συμβάσεις με ιδιώτες εργολάβους για τις υπηρεσίες της καθαριότητας, της αποκομιδής και μεταφοράς των σκουπιδιών, της συντήρησης του πρασίνου κ.α. χωρίς να απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου και η αιτιολογημένη απόφασή του, όπως συνέβαινε με τον προηγούμενο νόμο.
Η ιδιωτικοποίηση μιας δημόσιας υπηρεσίας δεν είναι μια διαδικασία απλή ούτε σχετίζεται μόνο με γραφειοκρατικά ζητήματα. Αλλά πολύ περισσότερο μία ιδιωτικοποίηση σημαίνει:
  • απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων που ήδη εργάζονται στις υπηρεσίες αυτές
  • θέσεις ελαστικής εργασίας με μισθούς πείνας χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας και τελικά, αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομενων
  • απαξίωση του κοινωνικού ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκηση
  • υπηρεσίες που δεν επενδύουν στο προσωπικό τους ή στον εξοπλισμό και τις υποδομές αλλά σκέφτονται μόνο το βραχυπρόθεσμο κέρδος
  • σημαντική οικονομική επιβάρυνση για τους δημότες με αύξηση των Δημοτικών Τελών
Απέναντι σε αυτό οι εργαζόμενοι δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά βγήκαν τον  Οκτώβριο στους δρόμους με απεργίες και διαδήλωσαν ενάντια στην συνέχιση των περικοπών, διεκδίκησαν από το κράτος πίσω όσα στέρησε από τους Δήμους, τους πόρους και τις επενδύσεις για υποδομές όπως επίσης, απαίτησαν άμεσες μαζικές προσλήψεις για την στελέχωση των υπηρεσιών.
Η πολιτική αυτή των ιδιωτικοποιήσεων είναι κομμάτι του ίδιου παζλ με τη προσπάθεια της κυβέρνησης για περιορισμό της απλής αναλογικής στους δήμους. Με πρόσχημα την κυβερνησιμότητα των δήμων, ο Υπουργός Εσωτερικών Τ.Θεοδωρικάκος μαζί με την ΚΕΔΕ προχώρησαν σε νομοθετικές ρυθμίσεις προκειμένου να περιορίσουν τις αρμοδιότητες του δημοτικού συμβουλίου και να ενισχύσουν τον ρόλο του δημάρχου και των επιτροπών. Δώσανε μάλιστα “με το στανιό” πλειοψηφία στην πρώτη παράταξη στις επιτροπές αποκλείοντας μικρότερες παρατάξεις. Βλέπουμε λοιπόν ότι το απαρχαιωμένο δημαρχοκεντρικό μοντέλο πάει χέρι χέρι με την υποχρηματοδότηση (μέσω της μείωσης των αυτοτελών πόρων), την ανακύκλωση εργαζομένων (ολιγόμηνες συμβάσεις και κοινωφελή προγράμματα αντί για κανονικές προσλήψεις) και την διάθεση για ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών.
Εμείς όμως δεν θέλουμε ένα δήμο που να είναι τσιφλίκι του κάθε τοπικού παράγοντα ούτε η “αγελάδα”-κορόιδο για τον κάθε διαπλεκόμενο εργολάβο. Θέλουμε ένα δήμο δημοκρατικό που λειτουργεί με γνώμονα τις ανάγκες των κατοίκων και προσφέρει σύγχρονες υπηρεσίες με δικά του μέσα και σεβασμό στους εργαζομενους. Που επενδύει στην αύξηση των κοινών μας αγαθών και όχι στη μείωση τους.
Για όλα αυτά σας καλούμε να συζητήσουμε την Πέμπτη 12.12 στις 19:00 στο 1ο δημοτικό σχολείο. Την συζήτηση θα ανοίξουν η δημοτική μας σύμβουλος Μελίνα Αλεφαντή, ο Γιώργος Χαρίσης εργαζόμενος στο Δήμο Καισαριανής και μέλος της ΠΟΕ-ΟΤΑ και ο Ορέστης Ηλίας πρώην δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Βριλησσίων αντιπροσωπεύοντας την παράταξη Αντίσταση & Ανατροπή.
Σας περιμένουμε όλες και όλους να  ενημερωθούμε, να συζητήσουμε και να οργανώσουμε τον αγώνα μας για τον δήμο που μας αξίζει!
Εκδήλωση – Συζήτηση
“Δήμος για τους ιδιώτες ή για τους δημότες”
Πεμπτη 12.12. στις 19:00

1ο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Παρασκευής
Από το Blogger.