Το Σχόλιο της "πρΟΤΑσης" για το συνέδριο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., 5-5-2015

Χαλάνδρι 05.05.2015

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περασμένη εβδομάδα στο συνέδριο της Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α., δικαιώνουν απόλυτα τους εργαζόμενους που, μη υπακούοντας στη λογική αυτών που θέλουν να τους χρησιμοποιούν ως αγέλη, απέχουν τα τελευταία χρόνια από συγκεντρώσεις, πορείες και άλλες κατευθυνόμενες από ανεύθυνους, «παρτάκηδες» και υπόλογους (για την κατάντια των εργαζομένων) εργατοπατέρες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, κατά τη τελευταία τετραετία, όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι συμμετέχουν σε τέτοιου είδους λαϊκά πανηγύρια. Γιατί άραγε;
Ένα συνδικαλιστικό κίνημα που, ΚΑΚΙΣΤΟ παράδειγμα και ΜΟΝΑΔΙΚΟ στην Ευρώπη, είναι εδώ και χρόνια διασκορπισμένο μεταξύ των πλατειών, των δρόμων και των στενών, προκειμένου ο καθένας να υποστηρίζει το δίκαιο του κομματικού του στρατού και όχι αυτό των εργαζομένων, δε θα ήταν ποτέ δυνατό να πείσει και – πολύ περισσότερο – να συσπειρώσει τον κόσμο.

Το συνδικαλιστικό κίνημα, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν κυνηγήθηκε και δε «χτυπήθηκε από τις πολιτικές των ΠαπανδρεοΣαμαροΒενιζέλων. Ούτε κόμπασε ή δείλιασε μπροστά στην εφαρμογή των …«δημοκρατικών» διαδικασιών των δυνάμεων καταστολής. Εκ των έσω – όπως πολύ σοφά μας διδάσκει και η ιστορία αυτού του τόπου – δημιουργήθηκε ρήγμα, το οποίο και εκμεταλλεύτηκαν δοσίλογοι, υποτελείς και άλλα στοιχεία αποπροσανατολισμού και διάλυσης της χώρας.
Κάποιοι – καλή ώρα αυτοί που δημιούργησαν και τις φασαρίες – δεν μπορούν νε δεχτούν ότι πέρασε πια η εποχή που χτυπούσαν παλαμάκια και οι εργαζόμενοι έτρεχαν να φωνάζουν στους δρόμους και να συγκεντρώνονται στις πλατείες. Είναι οι ίδιοι που δε συζητούν καν την αλλαγή των καταστατικών που οι ίδιοι μεθόδευσαν ώστε να ψηφίζονται…μεταξύ τους και όχι από τη βάση, δηλαδή από τους ίδιους τους εργαζόμενους.
Οι λόγοι προφανείς…
Είναι οι ίδιοι που, χρόνια τώρα, καλούν τους εργαζόμενους σε στάσεις, αντιστάσεις και απεργίες, ώστε να φαίνεται ο λόγος ύπαρξης των ιδίων αυτών που…απλά προεδρεύουν.
Κάποιοι από αυτούς τους «αγωνιστές» της σύγχρονης Ελλάδας «κούρνιαξαν» σιγά – σιγά μετά το 2009, φοβούμενοι προφανώς ότι κινδυνεύουν με «λιντσάρισμα» εμφανιζόμενοι ως πρώην υποστηρικτές μιας ΔΗΘΕΝ «σοσιαλιστικής ανασυγκρότησης» μιας άλλης…μπουρζουαζίας. Μάλλον ικανοποιούνται απλά να προεδρεύουν και να πλουτίζουν από τη συμμετοχή τους σε Επιτροπές, Παρα-Επιτροπές, Συμβούλια και «Παιδικές Χαρές»…
Κάποιοι άλλοι άλλαξαν σταδιακά στρατόπεδα, προσβλέποντας σε νέες επιχειρήσεις «προβατοποίησης» των εργαζομένων και αποπροσανατολισμού του κοινού νου.
Τέλος, υπάρχουν και αυτοί στους οποίους αναφερόμαστε παραπάνω που, κλείνοντας τα αφτιά τους στις κοσμογονικές αλλαγές των τελευταίων ετών, επιμένουν να προάγουν και να διαλαλούν παραπλανητικά τεχνάσματα του κόμματος που κατάντησε με 3 και 4% να θέλει να διαφεντεύει (ακόμη!) τις τύχες του λαού που συστηματικά κορόϊδευε.
Και το κυριότερο απ’ όλα: Δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι πιάστηκαν κοιμώμενοι (ή επαναπαυμένοι και «τακτοποιημένοι» - άρα… «τουμπεκί ψιλοκομμένο» λαϊκιστί...) στο…διάγγελμα του Καστελλόριζου και σε όσα επακολούθησαν της πολιτικής του…λαλίστατου και εύγλωττου…

Ο λαός σας πήρε είδηση, κύριοι. Το μόνο που σας επιτρέπεται πλέον να κάνετε είναι να αποτελέσετε τους πρώτους και τους βασικούς συντελεστές στη νέα πραγματικότητα και στη μετάβαση σε μια νέα εποχή εκλογής των συνδικαλιστικών οργάνων και των εκπροσώπων τους.
Η ιστορία σας έχει ήδη ξεπεράσει και οι εργαζόμενοι σας έχουν ήδη απαξιώσει.
Όσο πιο γρήγορα (θελήσετε να) το κατανοήσετε, τόσο το καλύτερο για τον τόπο.

πρΟΤΑση