Το Σχόλιο της "πρΟΤΑσης" (13.09.2017): Αξιολόγηση των "αξιολογήσεων και εμπαιγμός...

Αυτή η κυβερνητική «πλειοψηφία» ΔΕΝ είναι όμοια με τις προηγούμενες…Είναι ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ φιλελεύθερη και εχθρική προς τον εργαζόμενο και τον πολίτη.

Η «μάχη του δημόσιου τομέα» την οποία παπαγαλίζουν κυβερνητικοί και μη παράγοντες, βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο (αλλά και στο παρασκήνιο…), ως μια αέναη επικοινωνιακή προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης και  της δημιουργίας εντυπώσεων – και ΜΟΝΟ τέτοιων – για ένα ΔΗΘΕΝ «ευέλικτο» και «οργανωμένο» δημόσιο τομέα.
Υποχρεωμένη να ασκεί σκληρές μνημονιακές πολιτικές, η κυβέρνηση έχτισε την πολιτική της τακτική και πορεία πάνω στο «Θα έρθει ο Μητσοτάκης να κάνει ακόμη χειρότερα».
Ο όλος χειρισμός της υπόθεσης με την απεργία στον τομέα καθαριότητας, αποτελεί ένα δείγμα των προθέσεων της κυβέρνησης. Των προθέσεών της να διαιωνίζει το πρόβλημα με τους συμβασιούχους. 

Το ΠΡΟΒΛΗΜΑ.  Ανανεώνοντας, ουσιαστικά,  μια υπόσχεση για 2.500 προσλήψεων - από τις 6.500 περίπου που αποχωρούν ύστερα από την απόφαση του ΣτΕ, μέχρι το Μάρτιο του 2018 -  καταλαβαίνουν ακόμη και οι έχοντες παρωπίδες τις ελλείψεις που θα δημιουργηθούν.

Το ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ που απλόχερα μοιράζει η …«καλύτερη κυβέρνηση των τελευταίων ετών» είναι μοναδικής ποιότητας και απίστευτης παραπλάνησης. Γιατί είναι (πασί)γνωστο ότι, στο «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα» περιλαμβάνονται λεπτομερέστατες ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ αυτής της ΔΗΘΕΝ «διαφορετικής» και «φιλολαϊκής» κυβερνητικής πλειοψηφίας που απλά… ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ τις προσλήψεις! Συγκεκριμένα, για το 2018 και το 2019, προβλέπονται μηδενικές προσλήψεις – με την εξαίρεση 200 προσλήψεων το 2018 και 160 το 2019 στον ΟΑΕΔ. Αν για τη 2ετία 2016-2017 στον ευρύτερο δημόσιο τομέα θα έχουμε 5.658 αποχωρήσεις έναντι 4.986 προσλήψεων, στη διετία 2018-19 προβλέπονται 5.900 αποχωρήσεις έναντι μόλις 368 προσλήψεων. Η δυνατότητα προσλήψεων ξανανοίγει από το 2020…

Και όλα αυτά τα γνωρίζουν οι συνδικαλιστές! Τα γνωρίζουν και τα διατυμπανίζουν. Όχι, όμως ως μια προσπάθεια να προτείνουν, να καινοτομήσουν και να «συγκρουστούν». Αλλά ως μια ΤΑΚΤΙΚΗ διασφάλισης των «νώτων» τους, ώστε όταν θα έρθει ο «κυκλώνας – απολύσεις» να ΞΑΝΑ-πιπιλίσουν την καραμέλα: «…τα λέγαμε εμείς»!

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι

Με αφορμή την έκθεση του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης που αφορά στη διετία 2015-2016 και  δημοσιοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα, επιχειρείται να «φορτωθεί» στην Αυτοδιοίκηση το κύριο βάρος της διαφθοράς στη χώρα μας – και δεν είναι η πρώτη ούτε θα είναι η τελευταία φορά. Όταν, μάλιστα, όλες οι συμβάσεις, όλες οι δαπάνες και όλες οι προμήθειες των δήμων έχουν υπαχθεί σε προληπτικό έλεγχο νομιμότητας, καταλαβαίνουμε όλοι ποιος ο λόγος της ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ της Τ.Α. στα μάτια των πολιτών…
Ασφαλώς και υπάρχουν περιστατικά διαφθοράς και κακοδιαχείρισης, αυτά, όμως, αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα.

Αλήθεια, οι κυρίες και οι κύριοι του Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. έχουν ακούσει κάτι για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ στο χώρο των δημοσίων έργων, των προμηθειών, της υγείας και των εξοπλισμών;

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν όλοι επικεντρωθεί στο θέμα των συμβασιούχων που σαφώς και είναι σοβαρό. Όπως σοβαρή είναι και κάθε περίπτωση όπου κάποιος οικογενειάρχης ή μη απολύεται και απαξιώνεται. Το ζήτημα, όμως, των συμβασιούχων δεν είναι πανάκεια. Απλά οι συνδικαλιστές παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης, «να διαμαρτυρηθούμε, να κάνουμε μονολόγους και διαλόγους, να προ(σ)καλέσουμε τα ΜΜΕ να μας αποθανατίσουν, να δικαιολογήσουμε τους μισθούς μας και τις θέσεις μας και να ΔΙΑΦΗΜΙΣΟΥΜΕ τις…«αγωνιστικές   μας  προσπάθειες».
Δεν είναι έτσι, όμως, τα πράγματα.
Γιατί, άραγε, οι συνδικαλιστές (που ψηφίζονται και αναδεικνύονται μεταξύ τους…) δεν στηρίζουν τις ΜΗ προσλήψεις συμβασιούχων και δεν επιμένουν σε προσλήψεις ΜΟΝΟ μονίμου προσωπικού, έτσι ώστε να σταματήσει αυτή η ΟΜΗΡΙΑ των εργαζομένων; Γιατί παίζουν το παιχνιδάκι των κυβερνώντων;

Γιατί δεν ξεκόβουν μια και καλή ότι χωρίς προσλήψεις μονίμου προσωπικού, δε θα λειτουργεί (τουλάχιστον επαρκώς) καμία υπηρεσία των δήμων;
Μα γιατί επιζητούν αυτό το «αλισβερίσι» προκειμένου να βρίσκονται διαρκώς και ασταμάτητα στην επικαιρότητα! Να λένε «κάναμε αγώνες και δικαιωθήκαμε», «χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται» και άλλες τέτοιες ωραίες φρασούλες για χαρωπούς και μη υποψιασμένους πολίτες και εργαζόμενους.

Θέλετε να πάμε και λίγο, μόνο λίγο, παραπέρα από όλα αυτά και να μιλήσουμε λίγο για…συνδικαλιστικούς αγώνες;

Πού είναι οι συνδικαλιστές όταν ο κάθε ένας που νομοθετεί σε βάρος της πλειοψηφίας και της θέλησης του ελληνικού λαού (στο όνομά του, μάλιστα!!!) ορίζουν ότι οι δημοτικοί υπάλληλοι θα πρέπει να στελεχώνουν – παρά τη θέλησή τους – τις διάφορες επιτροπές προμηθειών των υπηρεσιών τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ότι δεν υπάρχει – στις περισσότερες των περιπτώσεων – επάρκεια γνώσης των αντικειμένων και δεν υπάρχει χρόνος – ούτε και υποχρέωση αφού δεν αφορούν τις ειδικότητές τους; Κατά τα άλλα…περισσεύουν τα κροκοδείλια δάκρυα για τη μη έγκαιρη ενημέρωση των υπαλλήλων για την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ (άλλη μία…) της δήλωσης «Πόθεν Έσχες» - άλλη μία ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ νομοθετική διάταξη που ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ κάποιον να κάνει δήλωση…χωρίς να έχει να δηλώσει κάτι!!!

Πού είναι οι συνδικαλιστές όταν σε πάρα πολλούς δήμους χρησιμοποιούνται διοικητικοί υπάλληλοι για τη στελέχωση υπηρεσιών «Πολιτικής προστασίας» (!) και «Συνεργείων-ομάδων μηνιαίας επιφυλακής» (!); Πού είναι για να μιλήσουν και να καταγγείλουν τις ελλείψεις εξειδικευμένου προσωπικού, το οποίο να εργάζεται σύμφωνα με την ειδικότητά του;
Πού είναι οι συνδικαλιστές για να ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ – ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ – ένα «κλαδολόγιο», έτσι ώστε να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες και οι παράτυπες αρμοδιότητες στους εργαζόμενους;
Και μόλις λιγάκι …«στριμωχτούμε», επαναφέρουμε στην επικαιρότητα τον «μπαμπούλα» των ιδιωτών και της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών, ώστε να αποπροσανατολίσουμε λίγο τους εργαζόμενους και να μεταφέρουμε ευθύνες και ανικανότητα σε …άλλα χωράφια…
Αυτός είναι ο υποταγμένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός που οδηγεί στο να εξαντλείται ως μέσο η απεργία καθώς και η αντοχή των εργαζομένων.

Και φτάνουμε στο μείζον θέμα των ημερών που ονομάζεται «αξιολόγηση».

Με μια εκβιαστική τροπολογία, η κυβέρνηση προσπαθεί να «απαντήσει» στην καθολική συμμετοχή στην Απεργία – Αποχή των εργαζομένων στο Δημόσιο. Με την τροπολογία αυτή, απειλεί και εκβιάζει τους εργαζόμενους και όλους όσοι κατέχουν θέσεις ευθύνης.
«κάποιος με θέση ευθύνης στο Δημόσιο, προϊστάμενος, αρχιδιευθυντής, γενικός διευθυντής, δεν είναι δυνατόν να θέλει να είναι ξανά σε θέση ευθύνης όταν ο ίδιος αρνείται τα καθήκοντά του, που προβλέπονται από το δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, ανέκαθεν», είπε ξεκάθαρα η Υπουργός Ό. Γεροβασίλη.

Απορίες «άσχετων» και «αδαών»:

Πώς μπορεί, άραγε,  να γίνει η αξιολόγηση των υπαλλήλων όταν δεν έχει γίνει αξιολόγηση των δομών. Σε ποια κατεύθυνση θα κριθούν οι υπάλληλοι όταν δεν έχει γίνει ξεκάθαρο ποια θέση καλούνται να εξυπηρετήσουν και ποια πρέπει να είναι τα έμφυτα πλεονεκτήματά τους; Πώς θα μπορεί ένας υπάλληλος να είναι αποδοτικός, όταν εργάζεται σε μια υποστελεχωμένη υπηρεσία;

Αλλά οι απαντήσεις έρχονται στο μυαλό όλων μας αυθόρμητα:

Διαβάζοντας το νόμο 4369/2016, καταλαβαίνει κάποιος ότι, τα κριτήρια της αξιολόγησης είναι εντελώς ΑΟΡΙΣΤΑ, π.χ. «επίδειξη ενδιαφέροντος από τον υπάλληλο», «Αφοσίωση προς την υπηρεσία» και άλλα πολλάΤο ίδιο το υπουργείο, με εγκύκλιό του, έχει πει ότι οι ολομέλειες των τμημάτων και των διευθύνσεων, που περιέχει ο νόμος για τη «στοχοθεσία» της Δ/νσης, δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, π.χ. πολλαπλές ειδικότητες.
Συγχρόνως, υπάρχει σύνδεση της αξιολόγησης με το μισθολόγιο, αφού προβλέπεται ταχύτερη μισθολογική εξέλιξη για τους άριστους και ποινές για όσους αξιολογηθούν ως ανεπαρκείς ή ακατάλληλοι.

Θα πρέπει να μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας και να πούμε ότι, ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ δεν έχει ως στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναμόρφωση του δημοσίου τομέα, αλλά την τήρηση της μνημονιακής δέσμευσης για το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης, αφού έχει ως προαπαιτούμενο την αξιολόγηση στο δημόσιο.

Συμπερασματικά:

Με την αξιολόγηση των δομών και των υπαλλήλων, τα επικαιροποιημένα οργανογράμματα, τα περιγράμματα θέσεων και την κινητικότητα θέλουν να επιβάλουν την κατάργηση οργανικών θέσεων και τη νέα μορφή του «μικρού και ευέλικτου» δημόσιου ενώ προωθούν με νύχια και με δόντια τη διαδικασία της ατομικής αξιολόγησης των υπαλλήλων, προετοιμάζοντας τη βάση για την κατηγοριοποίηση των υπαλλήλων και την κινητικότητα.
Και η επίθεση στο δημόσιο συνεχίζεται αμείωτη και σκληρή, από την…φιλολαϊκή, κοινωνικά ευαίσθητη και πολιτικά «διαφορετική» συγκυβέρνηση.

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι

δεν είμαστε εμείς που νομοθετούμε σε αυτή τη χώρα. Μπορούμε, όμως, να είμαστε αυτοί που απλά…δεν θα δεχτούμε την εφαρμογή αντιεργατικών, αντιδημοκρατικών και απάνθρωπων νόμων. Ούτε πρόκειται να δεχτούμε να εκπροσωπούμαστε από ανθρώπους που δεν   δουλεύουν,   ουσιαστικά   επί   σειρά   ετών.

Δεν ανεχόμαστε άλλο να μας δουλεύουν κάποιοι, για να μην δουλεύουν οι ίδιοι.


πρΟΤΑση