ΣτΕ: Για τη φωταγώγηση της λίμνης του Μαραθώνα και της Αττικής οδού δεν ισχύουν τέλη φωτισμού

Ο Δήμους Μαραθώνα και ο Δήμος Ασπροπύργου έχασαν τη δικαστική μάχη στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τα τέλη φωτισμού και καθαριότητας και μάλιστα ο δεύτερος Δήμος πρέπει να επιτρέψει εντόκως τα τέλη που εισέπραξε.

Αναλυτικότερα, ο Δήμος Μαραθώνα ζήτησε από την ΕΥΔΑΠ να καταβάλει 2.320.000 ευρώ για φόρο ηλεκτροδοτούμενων χώρων για τη φωταγώγηση της λίμνης και ο Δήμος Ασπροπύργου ζήτησε για τέλη καθαριότητας και φωτισμού από τη εταιρεία Αττικής Οδός 41,6 εκατ. ευρώ για τη φωταγώγηση του αυτοκινητόδρομου στο μήκος που διέρχεται από τον εν λόγω Δήμο, αλλά το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Συγκεκριμένα, ο Δήμος Μαραθώνα για τα έτη 2002 έως 2005 και το έτος 2007 επέβαλε σε βάρος της ΕΥΔΑΠ φόρο ηλεκτροδοτούμενων χώρων ύψους 2.320.000 ευρώ (μαζί με τα ισόποσα πρόστιμα που επιβλήθηκαν) για όλη την έκταση των 93.050.000 τ.μ. που καταλαμβάνει ο υδάτινος όγκος της λίμνης.

Την ίδια στιγμή, ο Δήμος Ασπροπύργου επέβαλε στην Αττική Οδό τέλη καθαριότητας και φωτισμού για την 9ετία 2002-2010 το ποσό των 41,6 εκατ. ευρώ (μαζί με τα ισόποσα πρόστιμα που επιβλήθηκαν) για το φωταγώγηση και την καθαριότητα τόσο του αυτοκινητόδρομου που διέρχεται μέσα στα διοικητικά όρια του εν λόγω Δήμου, όσο και για τους στεγασμένους σταθμούς διοδίων, όπως και για μη στεγασμένο χώρο 350.000 τ.μ. που έχει η εταιρεία.

Το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ με πρόεδρο την αντιπρόεδρο Ειρήνη Σαρπ και εισηγήτρια την πάρεδρο Ειρήνη Σταυρουλάκη, απέρριψε τις αιτήσεις του Δήμου Μαραθώνα με τις οποίες ζητούσε να αναιρεθούν οι αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που είχαν δικαιώσει την ΕΥΔΑΠ.

Το Β΄ Τμήμα έκρινε ότι δεν νοείται η επιβολή του επίμαχου φόρου σε κοινόχρηστους χώρους. Παράλληλα, όμως οι κοινόχρηστοι χώροι, ακόμα και εάν έχουν ακίνητα, δεν υπάγονται στον ένδικο φόρο καθώς αποσκοπούν προς εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος. Και εν όψει του σκοπού που εξυπηρετούν δεν αποτελούν ιδιωτικά ακίνητα.

Σύμφωνα με το ΣτΕ η λίμνη του Μαραθώνα αποτελεί «πράγμα εκτός συναλλαγής, προορισμένο για την εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού συνισταμένου στην εξασφάλιση της παροχής του αναγκαίου για την επιβίωση του ανθρώπου πόσιμου νερού» και έτσι «δεν αποτελεί χώρο, του οποίου η έκταση μπορεί να υπολογισθεί για την επιβολή φόρου ηλεκτροδοτούμενων χώρων» και έτσι μη νομίμως η έκταση της εν λόγω λίμνης υπήχθη στον επίμαχο φόρο.

Από την άλλη πλευρά, ο Δήμος Ασπροπύργου από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών είχε δικαιωθεί καθώς κρίθηκε ότι νόμιμα επιβλήθηκαν σε βάρος της επίμαχης εταιρείας τα τέλη καθαριότητας και φωτισμού.

Το Β΄ Τμήμα και πάλι του ΣτΕ με την ίδια πρόεδρο, αλλά με εισηγήτρια την πάρεδρο Κωνσταντίνα Λαζαράκη, αναίρεσε τις εφετειακές αποφάσεις που δικαίωσαν το Δήμο Ασπροπύργου, σημειώνοντας ότι είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί της εν λόγω εταιρείας και αναίρεσε τις εφετειακές αποφάσεις κρίνοντας ότι τα τέλη ύψους 41,6 εκατ. ευρώ μη νομίμως καταλογίσθηκαν και διέταξε την επιστροφή των καταβληθέντων τελών καθαριότητας και φωτισμού εντόκως με επιτόκιο 6% από την ημέρα καταβολής τους.

Τέλος, το ΣτΕ έκρινε ότι «ως χρήσις των ακινήτων επαγομένη εις υποχρέωσιν καταβολής τέλους καθαριότητας νοείται η χρήσις ιδιωτικού ακινήτου υπό του κυρίου, νομέως ή κατόχου αυτού». Και προσθέτει: «Όθεν ο προς την άσκησιν ωρισμένης επιχειρήσεως χρησιμοποιών κοινόχρηστον χώρον του Δήμου δεν υπόκειται εκ του λόγου τούτου εις καταβολήν τέλους καθαριότητος».

Από το Blogger.