Η προστασία των εισοδημάτων, μονόδρομος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της υγειονομικής κρίσης - Το Σχόλιο της πρΟΤΑσης

Χαλάνδρι  06.04.2020

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι

Οι καταστάσεις που βιώνουμε είναι πρωτόγνωρες. Η πανδημία του κορωνοϊού δοκιμάζει τις κοινωνίες παγκοσμίως και μέσα σε λίγους μήνες έδωσε χιλιάδες νεκρούς και πάνω από ένα εκατομμύριο νοσούντες. 
Η παγκοσμιοποίηση και η διασύνδεση των οικονομιών των χωρών αποτέλεσε τον αγωγό εξάπλωσης του ιού. Σε όλες τις χώρες δοκιμάζονται τα δημόσια συστήματα υγείας και τα κράτη μέσα από τον περιορισμό των μετακινήσεων και των συναθροίσεων προσπαθούν να μειώσουν την διασπορά του ιού, έτσι ώστε να βρεθούν τα κατάλληλα φάρμακα και το εμβόλιο που θα αντιμετωπίσουν τη νόσο. Το "Μένουμε Σπίτι" αποτελεί το σλόγκαν που κυριαρχεί παντού. Μέσα σε μια στιγμή η παγκόσμια οικονομία δέχθηκε ένα μεγάλο πλήγμα. Εξαίρεση δεν μπορούσε να είναι φυσικά ούτε η Ελλάδα, η οποία, ακολουθώντας έγκαιρα και γρήγορα τα μέτρα που υπέδειξαν οι επιστήμονες, φαίνεται να αντιμετωπίζει καλύτερα, σε σχέση, π.χ., με τη γειτονική μας Ιταλία, την πανδημία.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης χρειάζεται ένα δημόσιο σύστημα υγείας επαρκώς στελεχωμένο με ανθρώπινο δυναμικό, με υγειονομικό εξοπλισμό και αυξημένο αριθμό μονάδων εντατικής θεραπείας. Η αντιμετώπιση της πανδημίας στηρίζεται στο δημόσιο σύστημα υγείας που τόσο λοιδορήθηκε και πολεμήθηκε στα χρόνια των μνημονίων (όλοι θυμόμαστε ότι, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές υπαγόρευσαν απολύσεις γιατρών και  μείωση των δαπανών υγείας, για την προώθηση πολιτικών υπέρ των ιδιωτικών θεραπευτηρίων  - η συμμετοχή των οποίων στην κρίση είναι σχεδόν απούσα... 
Συνεπώς, η στελέχωση του συστήματος υγείας με γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και ιατρικό εξοπλισμό είναι επιτακτική. Η επίκληση μόνο της ατομικής ευθύνης των πολιτών  από την κυβέρνηση, χωρίς ενίσχυση του δημοσίου συστήματος υγείας, δεν φτάνει και δεν πείθει...

Επιπλέον, η υγειονομική κρίση δημιούργησε είδη μια τεράστια οικονομική τρύπα, η οποία ήρθε για να μείνει . Μέσα σε μια στιγμή, με το κλείσιμο των καταστημάτων, η ελληνική οικονομία δέχθηκε ένα μεγάλο χτύπημα και για να μπορεί να αντιμετωπισθεί η καταστροφή θα πρέπει να παρθούν  γενναία μέτρα.  Χρειάζεται ένα μεγάλο πακέτο στήριξης των επιχειρήσεων, των  μισθωτών και των ελεύθερων επαγγελματιών ύψους 20 δισ., έτσι ώστε να περιοριστεί η ύφεση της οικονομίας σε ποσοστό κάτω του 2%. Απαιτείται μια αύξηση των δημοσίων δαπανών, με στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων στα επίπεδα πριν την πανδημία αλλά και των επιχειρήσεων, με κουρέματα οφειλών και όχι δάνεια και αναβολές πληρωμών τα οποία θα αυξήσουν τα λουκέτα και την ανεργία. Ακόμη, η έκδοση ευρωομολόγου από την ευρωπαϊκή ένωση είναι αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσουν οι χώρες που  πλήττονται να δανειστούν για να εφαρμόσουν τις πολιτικές τους. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη - που τόσο πολεμούν οι ΜερκελοΣοϊμπλιστές, θα πρέπει - επιτέλους - να πάρει σάρκα και οστά. Επιπροσθέτως, η ελληνική κυβέρνηση, θα πρέπει να αξιοποιήσει και τα 37 δις - "μαξιλάρι" από την προηγούμενη κυβέρνηση . 

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι

Οι επιπτώσεις του κορονοϊού δεν είναι μόνο υγειονομικές και οικονομικές. Και δεν ΘΑ είναι μόνο υγειονομικές και οικονομικές.
Έχει δημιουργηθεί ένας μεγάλος προβληματισμός που έχει να κάνει τόσο με τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, όσο και με τη συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των ολίγων, οι οποίοι θα μπορούν να ελέγχουν και να επιβάλλουν ότι αποφασίζουν...μεταξύ τους.
Αυτό, βεβαίως, θα απασχολήσει πανευρωπαϊκά - και όχι μόνο - τους απλούς πολίτες όταν ξεφύγουμε από τη δίνη της πανδημίας.

Ας δούμε τα μέχρι τώρα δεδομένα στη χώρα μας...

Γενικά:
Απορίες και ερωτήματα έχουν γεννηθεί από την απόφαση της κυβέρνησης να μην κλείσει τα διόδια (ελεύθερη πρόσβαση) και τις λαϊκές αγορές από την ημέρα που ανεστάλη η λειτουργία των καταστημάτων και των επιχειρήσεων, γενικότερα. Δηλαδή, τα διόδια ΔΕΝ είναι επιχείρηση; Ή, μήπως, στους χώρους των λαϊκών αγορών ΔΕΝ συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου...
Πραγματικά απορούμε...

Ειδικά:
Από την έναρξη της κρίσης της πανδημίας, έχουν εκδοθεί τέσσερεις (4) Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π.) {11-03-2020 Π.Ν.Π (Α’ 55) / 14-03-2020 Π.Ν.Π. (Α’ 64) / 20-03-2020 Π.Ν.Π. (Α’ 68) / 30-03-2020 Π.Ν.Π. (Α’ 75)}
Την περίοδο της οικονομικής κρίσης αξιοποιήθηκε κατά κόρον ο θεσμός της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, μόνο το 2012 - χρονιά κορύφωσης της οικονομικής κρίσης - εκδόθηκαν συνολικά 25 πράξεις νομοθετικού περιεχομένου! Νόμιμο; Νόμιμο, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος, όπου στο άρθρο 44 - παρ. 1 ορίζει ότι, η έκδοση πράξεων νομοθετικού περιεχομένου επιτρέπεται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το Σύνταγμα εξουσιοδοτεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που αποτελούν ουσιαστικούς νόμους. Ως "ουσιαστικοί νόμοι" χαρακτηρίζονται οι νόμοι που παράγονται χωρίς τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου, χωρίς δηλαδή τη σύμπραξη του κατεξοχήν φορέα της νομοθετικής εξουσίας. Πρόκειται, δηλαδή,  για μια παρέκκλιση από τη διάκριση των εξουσιών, την οποία επιτρέπει το Σύνταγμα λόγω εκτάκτων αναγκών, όπως, π.χ.,  μια φυσική καταστροφή.

Τώρα, το κατά πόσο μπορούν να εφαρμόζονται κατασταλτικές τακτικές ως προσπάθεια εφαρμογής αυτών των Π.Ν.Π., αυτό χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης (και αντιμετώπισης). Και - ίσως - αυτό γίνει όταν θα βγούμε (προσωρινά;) από την υγειονομική κρίση.

Ας επανέλθουμε στις τέσσερεις πρόσφατες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου...Έχουμε, λοιπόν, ακόμη μία...διανομή άρθρων, διατάξεων και υποχρεώσεων των Δήμων - και μόνο των Δήμων... - που έρχονται να προστεθούν στους ήδη επιβαρυμένους δημοτικούς υπαλλήλους που, όλο το χρόνο, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, σηκώνουν το βάρος νομοθετημάτων, διατάξεων, καθηκόντων, "εντέλεσθαι" και γραφειοκρατικών διαδικασιών, τα οποία δέχονται οι κατά τόπους Περιφέρειες και απλά τα...προωθούν στους Δήμους προς εκτέλεση! Και όλα αυτά, χωρίς ικανοποιητικό αριθμό εργαζομένων, χωρίς μόνιμους υπαλλήλους σε όλες τις υπηρεσίες...Χωρίς αναισθητικό, δηλαδή! 

Είναι υποχρέωσή μας αλλά και επιβάλλεται (και όχι μόνο λόγω των εκτάκτων συνθηκών...), να επαναφέρουμε στην επικαιρότητα όλα όσα έπρεπε να λένε οι - διαιρεμένοι - συνδικαλιστές, αν αυτοί δεν ασχολούνταν με το δικαίωμα στις απεργίες και τις πορείες (ΤΟΥΣ), καθώς και με το συνδικαλιστικό νόμο, γενικότερα.
  • ΔΕ νοούνται υπηρεσίες καθαριότητας χωρίς μόνιμο προσωπικό. Και χωρίς ικανοποιητικό αριθμό εργαζομένων, ανάλογα με το χωροταξικό μέγεθος και τους κατοίκους του κάθε δήμου.
  • ΔΕ νοούνται οργανωμένες κοινωνικές υπηρεσίες δήμων, δηλαδή, υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας ΧΩΡΙΣ εξειδικευμένο προσωπικό (γιατρούς βασικών - τουλάχιστον - ειδικοτήτων, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους,  κ.λπ.) καθώς και ικανό αριθμό διοικητικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
  • ΔΕ νοούνται διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες χωρίς ικανό (αριθμητικά) μόνιμο προσωπικό.
  • ΔΕ νοείται υπηρεσία "Πολιτικής Προστασίας" δήμου, η οποία δεν διαθέτει τουλάχιστον τριάντα (30) εκπαιδευμένα άτομα - μόνιμο προσωπικό - έτσι ώστε να μπορεί να ανταπεξέρχεται στην αυξημένη ζήτηση βοήθειας (φυσικά φαινόμενα κ.λπ.). Και μιλάμε εδώ για ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ διοικητικό και τεχνικό προσωπικό.
Όπως έχουμε κατ 'επανάληψη τονίσει από αυτό το blog, είναι ηλίου φαεινότερο ότι, θα πρέπει να ενισχυθεί η ηλεκτρονική διακυβέρνηση και η εξυπηρέτηση των πολιτών μέσω διαδικτύου. Πραγματικά, δε χρειάζεται, τον 21ο αιώνα, οι πολίτες να συνωστίζονται στις ουρές (διαρκείας) των δημοσίων υπηρεσιών επειδή το "σύστημα" εξακολουθεί να υποστηρίζει σθεναρά τη γραφειοκρατία και το πελατειακό μοντέλο διαφόρων εταιρειών και συντεχνιών.
ΕΞΥΠΑΚΟΥΕΤΑΙ ότι, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ προϋπόθεση για την πλήρη εφαρμογή των παραπάνω, είναι η ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ των θέσεων εργασίας.

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η μοναδική λύση για την αντιμετώπιση αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης είναι η άμεση στελέχωση των δημοσίων υπηρεσιών που βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης με μόνιμο προσωπικό και η διάθεση των αναγκαίων πιστώσεων για τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή του μισθωτού, του επιχειρηματία, του ελεύθερου επαγγελματία, του αγρότη.

'; (function() { var dsq = document.createElement('script'); dsq.type = 'text/javascript'; dsq.async = true; dsq.src = '//' + disqus_shortname + '.disqus.com/embed.js'; (document.getElementsByTagName('head')[0] || document.getElementsByTagName('body')[0]).appendChild(dsq); })();
Από το Blogger.